و ظالمان و ستم كاران را يارى مىنمايد و پشت به پشت ايشان مىگذارد » . 6 . باب در بيان حق عالم 74 / 1 . على بن محمد بن عبداللَّه ، از احمد بن محمد ، از محمد بن خالد ، از سليمان بن جعفر جعفرى ، از آن‌كه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « امير المؤمنين عليه السلام مىفرمود : از جمله حق عالم آن است كه پر اصرار نكنى بر او در سؤال كردن و جامهء آن را نگيرى ، چون بر او داخل شوى و در نزد او گروهى باشند ، بر همهء ايشان سلام كن و او را به تحيت و سلام تخصيص ده ( بر ايشان عموماً سلام كن و بر او خصوصاً ) و در پيش روى او بنشين و در پشت سر او منشين ، و به چشم و دست خويش اشاره مكن ، و بسيار مگو كه فلان كس چنين گفته ، و فلان كس چنين گفته ، به جهت مخالفت گفتار او . به طول صحبت او ، دل تنگ مشو ؛ زيرا كه داستان علم ، چون داستان درخت خرما است كه آن را انتظار مىبرى تا چيزى از آن بر تو فرود آيد . اجر عالم بزرگ‌تر است از اجر آن‌كه روزها روزه بدارد و شب‌ها به عبادت ايستاده باشد و در راه خدا با كافران جهاد كند » . باب در بيان ضرر مردن علما 7 . باب در بيان ضرر مردن علما 75 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از عثمان بن عيسى ، از ابو ايّوب خرّاز ، از سليمان بن خالد ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه آن حضرت فرمود : « هيچ‌كس از مؤمنان نمىميرد كه مردنش دوست‌تر باشد به سوى شيطان از مردن فقيه دانشمند » . 76 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « چون مؤمن فقيه بميرد ، در دين اسلام چنان شكافى به هم رسد كه هيچ چيز آن را مسدود نكند » . 77 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن محبوب ، از على بن ابى حمزه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از ابوالحسن موسى بن جعفر عليه السلام كه مىفرمود : « چون مؤمن بميرد ، فرشتگان خدا ، بقعه‌هاى زمينى كه خدا را بر روى آن عبادت مىكرده و درهاى آسمان كه عمل‌هاى او در آن بالا مىرفته ، همه بر او بگريند ، و در دين اسلام چنان شكافى به هم رسد